Herbata z lukrecji — smak, ograniczenia badań i przeciwwskazania

Herbata z lukrecji to napar zawierający korzeń rośliny z rodzaju Glycyrrhiza, np. lukrecji gładkiej. Ma wyraźnie słodki smak. Zanim sięgniesz po nią regularnie, sprawdź przeciwwskazania: glicyryzyna zawarta w lukrecji może niekorzystnie wpływać na ciśnienie, poziom potasu i pracę serca.

Skąd bierze się słodycz lukrecji?

Za charakterystyczną słodycz odpowiada przede wszystkim glicyryzyna. Korzeń zawiera też inne związki, m.in. flawonoidy. Skład rośliny nie jest jednak dowodem, że filiżanka naparu leczy chorobę. Lukrecja i anyż mają zbliżone skojarzenia smakowe, ale są odrębnymi surowcami.

Na co pomaga herbata z lukrecji — co można stwierdzić?

Lukrecja ma tradycję stosowania przy dolegliwościach oddechowych i trawiennych. Brakuje jednak wystarczająco mocnych badań klinicznych, aby zapewniać, że dowolna herbata z lukrecji skutecznie leczy kaszel, zgagę, wrzody lub infekcję. Badania konkretnego ekstraktu, płukanki czy pastylki nie potwierdzają identycznego działania napoju.

Napar z lukrecji nie jest leczeniem HIV, COVID-19 ani choroby nowotworowej. Wynik badania laboratoryjnego dotyczącego wirusów lub komórek nowotworowych nie dowodzi skuteczności ani bezpieczeństwa picia herbaty przez człowieka. Nie zastępuj nią zaleconej terapii.

Ciśnienie, serce i cukrzyca

Nie należy przedstawiać lukrecji jako napoju chroniącego serce lub regulującego glukozę. Glicyryzyna może podnosić ciśnienie, obniżać poziom potasu i prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie przy dużych ilościach i długim stosowaniu, ale u osób z nadciśnieniem, chorobą serca lub nerek szkody mogą wystąpić również przy mniejszym spożyciu.

Słodki smak nie czyni lukrecji uniwersalnym zamiennikiem cukru dla osób z cukrzycą. Liczy się pełny skład napoju, a także choroby współistniejące i stosowane leki.

Hormony, skóra i jama ustna — różne produkty, różne dowody

Nie ma podstaw, by obiecywać, że herbata wyrównuje hormony, leczy objawy menopauzy, zapobiega próchnicy lub usuwa cellulit. Wstępne badania niektórych preparatów miejscowych nie uzasadniają takich twierdzeń o naparze. Picie herbaty nie zastępuje leczenia dermatologicznego, higieny jamy ustnej ani wizyt u dentysty.

Jak przygotować napar i czy można pić go codziennie?

Nie podajemy uniwersalnej kuracji kilku filiżanek dziennie ani dawki glicyryzyny. Ilość tej substancji zależy od produktu, a ta sama porcja może być różnie tolerowana. Przed regularnym stosowaniem omów skład i leki z lekarzem lub farmaceutą. Jeśli produkt jest dla Ciebie odpowiedni, przygotowuj go według instrukcji producenta.

Nie zagęszczaj naparu i nie wydłużaj kuracji w nadziei na silniejszy efekt. Ekologiczne pochodzenie korzenia nie usuwa glicyryzyny ani ryzyka działań niepożądanych. Preparaty DGL, z których glicyryzynę usunięto, różnią się od zwykłej herbaty z korzenia.

Kto powinien zachować szczególną ostrożność?

Osoby z nadciśnieniem, chorobami serca, nerek lub niskim poziomem potasu nie powinny samodzielnie rozpoczynać picia lukrecji. Możliwe są interakcje z lekami, m.in. kortykosteroidami. W ciąży nie stosuj lukrecji jako kuracji; bezpieczeństwo podczas karmienia jest słabo poznane. Nie podawaj jej dziecku bez oceny specjalisty.

Kołatanie serca, znaczne osłabienie lub obrzęki podczas stosowania lukrecji wymagają kontaktu z lekarzem. Silne objawy, ból w klatce piersiowej, duszność lub omdlenie wymagają pilnej pomocy.

Źródło

NCCIH: korzeń lukrecji — dowody i bezpieczeństwo.