Herbata z piołunu — na co jest stosowana i czego nie leczy?

Herbata z piołunu bywa opisywana jako środek na trawienie, pasożyty i „oczyszczanie”. Te zastosowania nie mają jednak takiego samego oparcia w dowodach. Piołun nie jest napojem do dowolnej, codziennej kuracji, a jego naturalne pochodzenie nie usuwa ryzyka działań niepożądanych.

Tradycyjne zastosowanie przy dolegliwościach trawiennych

Bylica piołun (Artemisia absinthium) jest gorzkim surowcem zielarskim. EMA opisuje określone preparaty z jej ziela jako tradycyjnie stosowane u dorosłych przy przejściowym braku apetytu i łagodnych dolegliwościach trawiennych. Ocena opiera się na wieloletnim użyciu, przy niewystarczających badaniach klinicznych. Nie można więc twierdzić, że współczesne badania potwierdziły wszystkie przypisywane jej efekty.

Utrzymujący się brak apetytu, ból brzucha lub niezamierzona utrata masy ciała wymagają wyjaśnienia przyczyny. Piołun nie jest sposobem na leczenie choroby wątroby lub niedrożności dróg żółciowych.

Czy piołun leczy pasożyty?

Nie zalecamy herbaty ani nalewki z piołunu do odrobaczania. Owsica, glistnica, wszawica i świerzb to różne choroby, wymagające odrębnej diagnostyki i leczenia. Wyniki doświadczeń laboratoryjnych nie dowodzą, że domowy napar skutecznie i bezpiecznie eliminuje te zakażenia lub infestacje.

Nie zastępuj leczenia przeciwpasożytniczego piołunem i nie używaj go profilaktycznie w ramach „oczyszczania”.

Detoks, infekcje i zdrowie kobiet

Nie ma podstaw, aby obiecywać usuwanie toksyn, oczyszczanie wątroby lub nerek przez picie piołunu. Nie należy również przedstawiać naparu jako leczenia zakażeń bakteryjnych, grzybicy, zaburzeń miesiączkowania czy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. W szczególności nie stosuj go samodzielnie do wywoływania miesiączki.

Tujon — kwestia bezpieczeństwa

Piołun zawiera związki gorzkie i składniki olejku, w tym w zależności od surowca tujon. Tujon ma znaczenie toksykologiczne: duża ekspozycja może szkodzić układowi nerwowemu. Jego zawartości nie da się wiarygodnie określić na podstawie liczby łyżeczek domowego suszu. Olejek, nalewka i napar nie są zamienne.

Jak długo i w jakiej ilości stosować piołun?

Nie istnieje uniwersalny schemat „kilka filiżanek przez dziesięć dni”, który gwarantuje bezpieczeństwo każdemu. Również przerwy między samodzielnymi kuracjami nie rozwiązują problemu nieznanego składu. Jeśli lekarz lub farmaceuta potwierdzi odpowiedniość konkretnego produktu, kieruj się jego ulotką, a nie ogólną recepturą z internetu.

Nie stosuj naparu z piołunu do oczu, na rany lub jako domowego leczenia świerzbu. Nie jest jałowym preparatem okulistycznym ani odpowiednikiem sprawdzonego leku.

Przeciwwskazania

Preparatów piołunu nie stosuje się przy uczuleniu na piołun lub inne astrowate, niedrożności dróg żółciowych, zapaleniu dróg żółciowych i chorobach wątroby. Kamica żółciowa wymaga wcześniejszej konsultacji. EMA nie zaleca stosowania u osób poniżej 18 lat ani w ciąży i podczas karmienia z powodu niewystarczających danych.

Przy lekach i chorobach przewlekłych potrzebna jest ocena specjalisty. Jeżeli po spożyciu pojawią się niepokojące objawy, przerwij stosowanie i uzyskaj poradę medyczną. Drgawki lub zaburzenia świadomości wymagają pilnej pomocy.

Źródła

• EMA: ziele piołunu
• EMA: raport dotyczący bezpieczeństwa piołunu
• CDC: owsica — rozpoznanie i leczenie
• NCCIH: detoks i oczyszczanie

Napisała Ola.